Uncategorized

අතීතයේ මා පෙම්බැදි ලියන්ටයි…!

අතීතයේ මා පෙම් බැඳී ලියන්ටයිමේ ගීය ගයන්නේහමු වී වෙන් වී මැදආදරයේ බැදීම් බිදීම් අතර ජීවිතේළග නොරැදී රැදී නික්ම ගිය ඒසොදුරු ලියන්ටයිමේ ගී ගයන්නේ මේ ගීය ගයන්නේ කසුන් කල්හාරයන්ගේ මියුරු ස්වරයෙන් පණ ලබන ලද්දා වූ චාමින්ද රත්නසූරියගේ පැදි පෙළ මා කෙමෙන් අතීතයට ගෙන යන්නේ ය. මතක පද එකින් එක චිත්ත රූ මවන්නේ ය. නන්නාදුනන තැනක මාත්… Continue reading අතීතයේ මා පෙම්බැදි ලියන්ටයි…!

Uncategorized

රෑ වැටුණ වලේ දවල් ද වැටීම

අපි බොහෝම විවෘත මිනිස්සු. එහෙම තමයි අපි අපි ගැනම හිතාගෙන ඉන්නේ. ඒත් ඇත්තටම අපි විවෘත මිනිස්සු ද? පිරිමියෙක් දෙස බැලුවොත් පිරිමියා කැමතියි බොහෝම විවෘත වෙන්න. නමුත් ඒ විවෘත භාවය නිසාම බොහෝම අවස්ථාවල සමාජයීකයෝ විසින් පිරිමියාව වනචරයෙකු වලත්තයෙකු ලෙස හංවඩු ගසන ඉඩ බොහෝම වැඩියි. නමුත් මේ කියන්නට යන්නේ ඒ ආකාරයේ පිරිමි සිතක් ගැන නම් නොවෙයි. විවෘත… Continue reading රෑ වැටුණ වලේ දවල් ද වැටීම

ධූසරිතයෝ · වාරාගේ හුස්ම

ධූසරිතයෝ

ප්‍රස්ථාවනාව        ඈතට දිවෙන සරල රේඛීය රේල් පාර අද්දර මුහුදේ නොනවතින ඝෝෂාව දෙස බලමින් මම නැවතී සිටිනවා. හරි පාළුවක් දැනෙන ශුන්‍ය මුහුදක කෙළවරක් පෙන්වන ක්ෂිතිජ මායාව මත මගේ දෑස් නැවතිලා. බිදිලා යන රළ මුහුද සරහා එන සුළගට නතුව මම රැදී සිටි ගල් පොත්තට පනින්නේ හරියට පුංචි මැඩි රංචුවක් වගේ. මට දැනෙන්නේ සීතලක්. නමුත් මම… Continue reading ධූසරිතයෝ